روزبهان البقلي الشيرازي ( شطاح فارس )
مقدمه 31
عبهر العاشقين ( فارسى )
سرافراز گشتند . . . پس در ماه صفر اثنتين « 1 » و اربعين و ستمائة « 2 » درگذشت و او را در پيش روى پدر دفن كردند . » 9 : امام زاهد شيخ ابو الحسن علىّ بن عبد اللّه معروف به كردويه . مؤلف تحفة العرفان نويسد « 3 » : « و از معاصران شيخ ( روزبهان ) - قدّس سرّه - يكى امام زاهد ابو الحسن كرد و بود - رحمة اللّه عليه - ، از اكابر عهد بود ، و از وى منقولست كه فرمود روزى جمعيتى بود مشايخ شهر را ، از جمله شيخ روزبهان - قدّس سرّه - حاضر بود ، و من در احوال شيخ فكر مىكردم و بخششى كه از حضرت عزّت يافته بودم ، در خاطرم بگذشت كه مقام من به مرتبت مقام وى بود يا نه ؟ چون اين معنى در خاطرم بگذشت ، شيخ بنور فراست بدانست ، خادمى را بخواند و با وى مشورت كرد ، خادم بر من آمد و در گوش فروكوفت كه شيخ سلام مىرساند كه ازين معنى بگذر و اين خاطر از خود دور دار كه امروز در روى زمين جز روزبهان را اين مقام نيست . زاهد ابو الحسن گفت : برخاستم و در قدم شيخ افتادم و از ان درگذشتم . » « 4 » مؤلف شد الازار آرد « 5 » : « وى صاحب علم و تقوى بود و در سراى خود بشيراز مدّت شصت سال انزوا گزيد و جز براى اداى نماز جمعه و مهمّات
--> ( 1 ) - تصحيح قياسى ، هر سه نسخهء مأخذ ( طبع شد الازار ) : اثنين ( قزوينى ) . ( 2 ) - در هر سه نسخهء ( مأخذ طبع ) شد الازار و نيز در شيرازنامه هم چاپى ص 122 و هم خطى مورخهء 833 اين تاريخ وفات بعينه چنين است بدون اختلاف ( قزوينى ) ولى در هزار مزار ص 138 ثمان و اربعين و ستمائة » آمده ( م . م . ) ( 3 ) - ورق 28 ب . ( 4 ) - اين داستان را مؤلف شد الازار در ص 246 با جزئى تفاوت آورده است . ( 5 ) - ص 150 - 151 .